Conectar con nosotros

Gatazka

Zergatik ari dira presionatzen Ukrainako eskualdeak autonomiarako?

PARTEKATU:

Argitaratutako

on

Zure erregistroa baimendutako moduetan edukia eskaintzeko eta zure ezagutza hobetzeko erabiltzen dugu. Harpidetza edozein unetan har dezakezu.

20150603_111351The current crisis power in Kiev that caused demands by many regions for autonomy and special statuses underlines that Ukraine cannot be regarded a reliable partner for the European Union and its ambition of becoming a member state are unrealistic at least in the nearest future.

This is the main conclusion of the European Academy, a leading French NGO, which says the bitter conflict in Donbass and numerous internal problems undermine Ukraine's aspirations to forge closer ties with the EU.

Under the title 'Crisis of power in Ukraine: Why regions seek autonomy', the Academy convened a special event in Brussels on 3 June as part of efforts to address its crisis of power and find a lasting solution to a war, now into its second year. French MEP Jean-Luc Schaffhauser, founder and president of the European Academy, told the briefing with Brussels-based journalists that  the "current composition in Ukraine does not work any more".

iragarki

Ukrainian regions other than Donbass in the east, such as Odessa in the south, Zaporozhye in central Ukraine are also pressing for special status  not least because they are disillusioned with the unfair distribution of revenue raised through taxes.  It is for this reason, he said, that some Ukrainian regions had refused to provide military or logistical support for Kiev in its ongoing war with Donbass in the east of the country.  "The conclusion is that Ukraine cannot, at present or in the immediate future, be considered a reliable partner for the EU or an appropriate candidate for future EU accession," said Schaffhauser, adding: "It has to do an awful lot more in order to enhance its European credentials."  Ukraine, he argued, has to resolve "huge" internal problems, establish genuine and lasting peace in Donbass and the rest of Ukraine society, solve all ethnic and inter-regional disputes and introduce "desperately needed" constitutional reforms.

"There are minorities in Ukraine, not just Russian speaking, that do not wish to be governed from Kiev and the Government there must respect this along with their right to special status, including autonomy," he said.  Schaffhauser also referred to the history of Ukraine which was tailored during Soviet time and before it out of different Russian and other regions which previously belonged to Austro-Hungarian Empire and thus inherited very complicated ethnic, cultural and religious problems. These problems became actual during the time of independence after the demise of the Soviet Union.

According to Schaffhauser, most of those problems unresolved up to now. Schaffhauser believes that the Ukrainian government has no intentions to observe Minsk-2 agreements, though he still considers them a real chance for a long lasting peace in Ukraine if they be fully implemented.

iragarki

With Eastern Ukraine still in turmoil, the Brussels briefing was an opportunity, especially for representatives of the Ukraine media and other interested parties, to interact with a panel of international independent observers.

They included lawyer and former Bulgarian MP Pavel Chernev who highlighted the "desperate plight" of Bulgarians in Ukraine, especially in Bessarabia, the second biggest minority group in the country.

Chernev, who served as an election observer for the 2014 referendum in Crimea, cited one of the first laws enacted by the current Kiev government last year which had removed the Bulgarian language from all official documents.  "This," he noted, "shows how this administration in Kiev chooses to operate. I am personally very concerned about the rights of Bulgarians in particular in Bessarabia but the government appears to want to deny minorities their rights and shut out all opposition as it was during Soviet time."

Ukrainian public activist Oleksii Tsvetkov, leader of the public movement 'Odessa in favour of Porto-Franko' told the audience how Ukrainian authorities persecute members of this organization which claims more economic rights for this reach region. Recently they have informed the UN about illegal actions from the part of police forces of Ukraine who had banned their public events and press conferences. Tsvetkov also informed about several arrests of members of this movement.  While referring to a question from the audience about the reasons behind Kiev's refusal to accept the idea of federalization of the country, he simply said that even open mentioning of the word "federalization" could cause a danger to one's personal security in Ukraine.

French writer Alexander Del Valle believes that the source of the current conflict is "Western interference in Ukrainian affairs". According to his words: "America had invested more than $5 billion into different "colored revolutions", which resulted in huge civilian losses in Ukraine."  Another panelist, Italian economist and political scientist Andrea Villotti addressed the dire state of the economy in Ukraine and called  for a "better balanced" tax policy in Ukraine. He argued that the ongoing economic crisis in Europe had underlined how regional autonomy can potentially improve the economic lives of citizens.  He believes that in this respect, the Donetsk and Lugansk People’s Republics could benefit from experience gained in the Autonomous Province of Bolzano in Italy (South Tyrol) in re-developing their economy.

Italian analyst and political scientist Alessandro Musolino pointed out that Ukraine had again recently voiced interest in EU membership but cautioned: "I would argue that the EU currently can currently have no interest in allowing in a country like Ukraine. Applying for EU membership is not like applying for membership of a golf club.

"For EU membership it is necessary to meet strict criteria and rules, such as a working government and respecting and recognising the rights all minority groups, including local powers. Ukraine desperately needs institutional reform but the Kiev government shows no interest in implementing this."

Addressing autonomy issues and the rights of minorities would solve 80 per cent of problems in Ukraine, believes Musolino. Despite his criticisms, he emphasized that "we are here to help Ukraine and find a lasting solution to the conflict".  The Strasbourg-based European Academy was founded in Rome in 1995 by personalities from various countries in Western and Central Europe.The Brussels meeting is the first in a series of international events it is hosting under the banner 'Ukraine. Update'.

Ukraine has been engulfed in internal conflict since last April, after Kiev’s army began a crackdown operation in the eastern regions of Donetsk and Lugansk after they refused to recognize Kiev’s coup-imposed government.  Even if the bloodshed stops and the guns fall silent, the future status of the rebel-held areas of Donetsk and Luhansk remains unclear.   A February agreement signed in Minsk by Ukraine, Russia, pro-Russian separatists, France and Germany called for a truce. That seemed to calm tensions but it did not stop violence along Ukraine's front lines with the breakaway separatists in the east.  Under the terms of the Minsk truce, Ukrainewould grant wider self-rule to Donetsk and Luhansk. But the separatists have been angered by the government decision to scrap the special status of Donetsk and Luhansk and Kiev remains adamant there is no new deal on autonomy for the rebel areas, only decentralisation.  Latest statistics make shocking reading - 5.2 million people estimated to be living in conflict areas, 978,482 internally displaced people within Ukraine, including 119,832 children while 600,000 have fled to neighbouring countries, of whom more than 400,000 have gone to Russia.

Belgikan

British Legion-ek Bigarren Mundu Gerrako hildakoen istorioa bilatzen du

Argitaratutako

on

Bigarren Britainia Handiko Blitzkrieg-en hildako bi britainiarrek Peutie flandriar hilerrian kokatzen dira atseden hartzen, Belgikako borrokalari ohien artean. Dennis Abbott Erresuma Batuko kazetari ohiak duela gutxi gurutzeak jarri zituen Royal British Legion-en izenean azaroan Armistizioa gogoratzeko astean.

Baina erantzun bila ere ari da.

Zertan ari ziren benetan Peutien bi mutil britainiar gazte horiek? Eta batez ere: nor dira Lucy eta Hannah, urteetan hilobiak mantendu zituzten bi emakume belgikarrak?

iragarki

Abbott-ek 20 urte daramatza Belgikan bizitzen. Kazetari ohia da, besteak beste The Sun Eguneko ispilua Londresen eta ondoren Europako Batzordeko bozeramailea izan zen. Royal British Legion-eko kidea ere bada. Dirua biltzen du Royal Navy-ko, Britainiar Armadako eta Royal Air Force-ko zailtasunak dituzten eta beraien familiak zerbitzatzen ari diren eta ohiko kideak laguntzeko.

Haien zereginetako bat gure askatasunagatik hildakoen oroimena bizirik mantentzea da. Hain zuzen, Abbott Irakeko erreserbista zen tropa britainiarrentzat 2003an.

"Armistizioa urtero ospatzen dela eta, 1940ko maiatzean Belgikako batailarekin lotutako istorioak aztertu nituen", dio Abbott-ek. "Granadarien Guardiako bi soldadu britainiarren hilobiak aurkitu nituen Peutie-n. Leonard 'Len' Walters eta Alfred William Hoare dira. Biak hil ziren maiatzaren 15etik 16rako gauean. Len 20 urte eskas zituen eta Alfred 33. Nik. bitxia da zergatik izan zuten azken atsedena herriko hilerrian eta ez Bruselako edo Heverleeko gerrako hilerri handietako batean.

iragarki

"Artikulu bat aurkitu nuen probintziako egunkari britainiar batean, bi soldaduak bertako gaztelu bateko lurrean lurperatu zituztela (ustez Batenborch) eta gero herriko hilerrira eraman zituztela azaltzen zuen".

Abbott-ek gaineratu zuen: "Kasuak ez nau uzten uzten. Soldaduak Peutien nola amaitu zuten aztertu nuen. Antza denez, Granadarien Guardien 1. Batailoia Jagers te Voet Belgikako 6. Erregimentuaren ondoan borrokatu zen. Baina inon ez dago aipamen zehatzik Peutie-ren aurkako eraso alemaniarraren aurkikuntza.

“Belgikako eta Britainia Handiko tropek atzealdeko ekintza egin zuten Brusela-Willebroek kanaletik haratago eta Kanaleko kostaldera erretiratutako fasean.

"Badirudi Peutie Jagers te Voet erregimentuaren dibisioko egoitza zela. Nire ustez, erregimentuaren langileak eta guardia britainiarrak Batenborch gazteluan egon litezke. Beraz, gaztelua alemaniarren jomuga zen.

"Walters eta Hoare lekua zaintzen ari ziren? Jagers te Voet-engana jo zuten Dunkirkerantz etengabe erretiratutako atzealdea bermatzeko? Edo beraien erregimentutik moztu al zituzten borroketan?"

"Memoriaren harrian, 15ko maiatzaren 16etik 1940rako data ere bitxia da. Zergatik bi zita?

"Nire susmoa da gauez hil zirela etsaien jaurtiketetan edo Luftwaffe-k gaueko eraso baten ondorioz. Gerraren kaosean ezin da baztertu 'su lagunarteko' biktima izan zirenik ere ".

Abbott-ek aurkitu du Peutie-ko bi emakumek, Lucy-k eta Hannah-k, Len eta William-en hilobiak zaintzen zituztela urteetan zehar.

"Horrek liluratzen nau. Zein harreman izan zuten eroritako soldaduekin? Ezagutzen al zituzten? Lucy hil egin zela uste dut. Galdera da Hannah bizirik dagoen ala ez. Haien senideak ziurrenik Peutien bizi dira. Norbaitek ba al daki gehiago? Bi hilobietan norbaitek krisantemo eder batzuk jarri ditu ".

Jarraitu irakurtzen

Gatazka

Georgiako gatazka eremurako gazteentzako futbola bake ekimena

Argitaratutako

on

Georgian oso goraipatutako bake ekimenak abian jarri du ezinbestean beharrezkoak diren inbertsio berriak. Georgiaren gatazka eremuko nazioarteko bake proiektua goraipatu dute Europako "gerra ahaztua" izendatutako gatazkan alde guztiak bateratzen lagundu duelako. Ingurura epe luzeko bakea ekartzeko asmoz, Gori udalerriko gatazka eremuan futbol azpiegitura ezartzeko asmo handiko proiektua jarri zen abian.

Ekimenaren buru da Giorgi Samkharadze, jatorriz futboleko epailea (argazkian agertzen den zentroa) eta orain nazioarteko emaileei dei egin die bere planak finantzatzen laguntzeko.

Esan zuenez, "gure proiektua negozio enpresa batzuek finantzatu dute neurri batean, baina zalantzarik gabe ez da nahikoa gure zereginei aurre egiteko. Aitzitik, egoera okerrera egin zuen, gatazka hasi zenetik tentsioa areagotzen ari da ".

iragarki
Georgiako eta Hego Osetiako taldeak

Georgiako eta Hego Osetiako taldeak

250,000 dolar inguru bildu dira orain arte inbertitzaile pare batengandik eta hori drainatze eta zelai artifizialekin joan da, baina emaileek egindako inbertsio gehiago behar dira premiazko proposamenak gauzatu ahal izateko. EB / Georgia Enpresa Kontseiluaren laguntza ere jaso da eta Samkharadze-k espero du laguntza sektore publiko eta pribatuetatik etor daitekeela.

Oraindik ongintza denari laguntza eman dio Georgiako Parlamentuak, gutun ireki bat idatzi baitu, tokian tokiko bake ekimen garrantzitsutzat jotzen denerako inbertsioak eskatu dituena.

Georgiako Parlamentuak lehentasuna eman dio Ergneti nazioarteko bake proiektuari. Estatu dokumentua egin zen erakunde emaileak bilatzeko, azpiegitura egokien laguntzaz gatazkaren eremuan haurrak garatzeko beharrezkoak ziren finantzak eta bakearen garapen sistematikoa sustatzeko. kirola eta kultura.

iragarki
Giorgi Samkharadze-k bake proiektua azaldu du

Giorgi Samkharadze-k bake proiektua azaldu du

Parlamentuan Europako Integrazio Batzordeko presidenteak idatzitako gutunak, David Songulashvili Georgiako diputatu nagusiak, biziki gomendatzen du, dioenez, "Georgia eta Tskhinvali eskualdeko gizarteen adiskidetzea ukitzen duen proiektua - Georgiarentzako oso gai aipagarria da". baita nazioarteko bazkideak ere ».

Dioenez, dagoen proiektuaren garapenak "pertsonen arteko harremana, elkarrizketa prozesuak eta gazteen adiskidetzea erraztuko lituzke Administrazio Muga Lerroaren bi aldeetatik".

Idazten du Batzordeak "uste sendoa duela proiektu honen helburuak eta espero diren emaitzak herrialdearen garapenaren mendebaldeko norabidearekin bat datozela, nazioartean onartutako mugen barruan gatazkak eta lurralde osotasuna modu baketsuan konpontzea guk eta gure nazioarteko bazkideek baloreak baitira konpromiso bizia dute ".

Songulashvili-k Parlamentuak proiektuaren alde egiten duela berresten du eta Samkharadze gomendatzen du "balizko bazkide baliotsua" dela.

Amaitzen du: "Benetan espero dugu proiektu hau herrialdearen interesekin bat etorriz garatzen eta aurrera egiten ikustea".

Kopako azken ospakizunak!

Kopako azken ospakizunak!

Samkharadze-k gune honi esan dio pozik dagoela Georgiako parlamentuaren esku hartzea, eta gaineratu du: "Georgia parlamentuko agintea da eta, Georgiako Parlamentuak eta Europako Integrazio Batzordeak nazioarteko bake proiektu hori onartzen dutenean, espero dut Europako Batzordeak sentitu behartuta gure proiektuari laguntza ekonomikoa ematera ".

Esan du orain espero duela EBren "laguntza praktikoa" ekimenerako.

Esaten du esfortzu horiek are garrantzitsuagoak direla orain eskualdeko tentsioen azken gorakada kezkagarria dela eta.

Ergneti muga administratiboaren (ABL) ondoan kokatutako herri ugarietako bat da, Georgia eta Tskhinvali eskualdearen edo Hego Osetiaren arteko muga. 2008ko abuztuan Georgia-Errusiako Gerraren ondoren, ABLan alanbre-hesiak jarri ziren pertsonen eta salgaien zirkulazio askatasuna oztopatuz.

Iraganean, EBk proiektuaren ahalegina txalotu zuen baina itxaropena da laguntza hori diru laguntzetan bihurtuko dela.

Georgiako telebistek proiektuaren inguruko berriak eman dituzte Europako Batzordeko presidenteak, Ursula von der Leyen andreak eta Europako Parlamentuko zuzendaritzak laguntza gutunak bidali dituzten bitartean.

Samkharadzek esan zuenez, "nazioarteko bake proiektu honek inbertitzaileen inplikazio praktikoa behar du"

 

Giorgi Samkharadzek partidako telebistako elkarrizketak ematen ditu

Giorgi Samkharadzek partidako telebistako elkarrizketak ematen ditu

Orain arteko arrakasta bistakoa izan da behin-behineko futbol zelaia eraikitzea bertakoek erabiltzeko, Ergneteko behin-behineko mugaketa linetik 300 metrora kokatua. Duela gutxi, gatazka eremuko bertakoek osatutako lagunarteko futbol partida izan zen. Osetiako mugatik gertu eta Tskhinvali-tik 300 ehun metrora gertatu zen eta parte hartu zutenen bertako familiek gertaera antolatzearen kostuak ordaintzeko.

Gertaera bera oso sinbolikoa izan zen, eta halaxe gertatu zen, abuztuan, 2008ko abuztuan hasi zen gerra latza, laburra izan arren. Tokian tokiko gobernuko ordezkariak eta EBko jarraipen misioa Georgian (EUMM) zeuden bertan.

Samkharadze-k esan zuen: "Ward epel asko esan zizkiguten eta guztiok animatu genituen gure ekintzekin jarraitzera"

EBko kazetariari esan dio orain helburua bazkide ezberdinekin koordinatzea dela "gatazka eremuan beharrezko azpiegiturak eraikitzeko, gazteak kirol eta kultur jardueretan sartzeko".

Gehitzen duenez, "beharrezkoa da gertaera guztietarako azpiegitura onak izatea eta irakasleentzako eta haurrentzako egokia den ingurunea, orain duten ilusioa ez galtzeko baina etorkizun hobe baten bila garatzeko".

Ergenti larriki kaltetu zen 2008an eta aldi baterako banaketa lerro batek herria zeharkatzen du.

"Hori da", gaineratu du, "horregatik guztientzako azpiegitura ona sortu behar dugu. Ez dugu gerra nahi, aitzitik, bakearen aldeko apustua egiten dugu ".

Gehitzen du, "helburu handi batekin konprometitutako lanbide desberdinetako pertsonak gara: bai gazteak bai enplegua gatazka eremuan garatzea".

Epe luzeagoan beste kirol eta jarduera batzuk ikusi nahi ditu, hala nola errugbia, atletismoa eta kultur, arte eta erlijio ekitaldiak.

 

Koparen aurkezpena

Koparen aurkezpena

"Beharrezkoa da horrelako ekitaldi guztietarako azpiegitura ona izatea eta kirol eta kultur ekitaldietako irakasleentzako eta haurrentzako giro egokia, orain duten ilusioa ez galtzeko baina etorkizun hobe baten bila garatzeko", esan zuen. estatuak.

Berak zuzentzen duen proiektu zirraragarriak, hektareako lur bakar batean kokatuta, osetiarren eta georgiarren arteko adiskidetzea errazten jarraituko duela dio auzotik gertu dauden herrien garapenarekin batera.

Ingurua, elurra den aldetik, tentsio iturri izan da Sobietar Batasuna hautsi zenetik. 2008an Errusiaren eta Georgiaren arteko gerra labur baten ondoren, Moskuk Hego Osetia estatu independente gisa aitortu zuen eta Georgiak anexio eraginkorratzat jotzen dituen lotura estuagoak hasi zituen.

Georgiako lurraldearen% 20 inguru Errusiako Federazioak hartzen du eta Europar Batasunak ez ditu Errusiak hartzen dituen lurraldeak onartzen.

Futbolak batutako gatazkaren bi aldeetako haurrak

Futbolak batutako gatazkaren bi aldeetako haurrak

Gerra aurretik, Ergnetiko pertsona askok beren nekazaritza produktuak trukatzen zituzten orain okupatuta zegoen inguruko lurraldeekin. Gainera, Ergnetiko merkatuak elkargune sozioekonomiko erabakigarria izan zen, non georgiarrek eta osetiarrek negozioa egiteko elkartzen ziren.

Samkharadzek espero du, bere proiektu aitzindariarekin, garai onak itzultzea, gutxienez bere jaioterriaren zati honetara. Proiektua, bere ustez, mundu osoko beste antzeko gatazken eredu da.

Orain espero daiteke, mundu osoko osasun pandemia batek eta horrek eragin ekonomikoa izan arren, Europako zati txiki baina nahasi honetatik ateratzen diren soinu positiboek nolabaiteko oihartzuna izango dutela Bruselako botere korridoreetan - eta haratago.

 

Jarraitu irakurtzen

Gatazka

Egiak min egiten duenean: zergadun estatubatuarrek eta britainiarrek nola bermatu zuten sobietarren garaipena "Gerra Abertzale Handian"

Argitaratutako

on

Maiatzaren 8an, Mundu Gerraren biktimak gogora ekartzen ari zen mundu zibilizatuan, Etxe Zuriaren twitter kontu ofizialak tuit bat argitaratu zuen duela 75 urte AEBek eta Erresuma Batuak nazismoaren aurka izandako garaipenaren inguruan. idazten du Janis Makonkalns Letoniako freelance kazetari eta blogariak.

Txioak kritika nabarmenak erakarri zituen Errusiako funtzionarioen haserre, AEBek nolabait garaipena lortzen lagundu zutela sinesteko ausardia izan zutelako, Errusiari bere burua eragin zuen gerran garaile nagusia edo bakarra baita. Errusiako funtzionarioen arabera, AEBak dira Bigarren Mundu Gerraren historia berridazten saiatzen ari direnak.

Interesgarria da, Kremlinen aurkako oposizioko aktibista ere babestu zuen Aleksandr Navalnyk, Washingtonek "historia gaizki interpretatzeagatik" kritikatu zuen eta gaineratu zuen 27 milioi errusiarrek (!) Gerran galdu zutela, ez nazionalitate desberdinetako sobietar herritarrak.

Ez Mosku ofizialak, ezta Navalnyk ere, Mendebaldean nahiko errespetatuak, ez zuten saiatu egiazko gertaerarik Etxe Zuriaren twitter kontu ofizialak adierazi zuena ebatziko zuten argudioengatik. Amerikako hitzetan, Errusiaren Mundu Gerraren historiaren inguruko argudioak ez dira zakarrontzi pila bat.

iragarki

Are gehiago, Errusiako funtzionario eta politikarien jarrera hori guztiz naturala da, Mosku modernoak oraindik Bigarren Mundu Gerra ikusten baitu soilik Sobietar garaian sortutako mito historikoen prisma baten bidez. Horren ondorioz, Moskuk (eta beste batzuek) begiak uko egiteari uko egiteari uko egin diote. Moskuk beldur handia du.

Artikulu honetan, Bigarren Mundu Gerraren historiari buruzko lau datu emango ditut Errusia deseroso eta egia beldurtzen dutenak.

1. kontua: Bigarren Mundu Gerra ez zen gauzatuko URSSek Molotov-Ribbentrop ituna sinatu ez balu Alemania naziarekin.

iragarki

Moskuk hori estaltzeko ahalegina egin bazuen ere, gaur egun ia denek dakite 23ko abuztuaren 1939an URSSek NAZI Alemaniarekin batera erasoa ez egiteko ituna sinatu zuela. Itunak protokolo sekretu bat zuen, Ekialdeko Europan Sobietar eta Alemaniako eraginen mugak definitzen zituena.

Hitlerrek Poloniari eraso egin baino lehen, Mendebaldeko eta Ekialdeko fronteetan borrokan aurkitzea zen. Molotov-Ribbentrop itunak ziurtatu zuen Poloniari eraso egin ondoren ez dela URSSren aurka borrokatuko. Ondorioz, URSS Bigarren Mundu Gerra eragiteaz arduratzen da; bertan, nazien alde borrokatu zen, Moskuk orain hain biziki mespretxatzen duena.

2. kontua: URSS aldean izandako ezbehar kopurua ezin zen heroismoa edo erabakitasuna izan, baizik eta sobietar agintarien utzikeriaren ondorioak.  

Bigarren Mundu Gerran URSSek izandako zeregin erabakigarriaz hitz egitean, Errusiako ordezkariek normalean subjektu nazionalaren heroismoaren froga gisa hildakoen kopuru handia azpimarratu zuten (27 milioi soldadu eta zibil hil ziren).

Egia esan, hildakoek ez dute heroismoa edo jendeak bere aberria edozein dela ere defendatzeko borondatea, Moskuko propagandaren bozeramaileek esan ohi duten moduan. Egia esan, pentsaezina zen kopuru hori Sobietar lidergoak herritarren bizitzarekiko axolagabea zelako izan zen, baita sobietarrek aukeratutako estrategiak pentsaezinak zirelako.

Sobietar armada ez zegoen guztiz prestatuta gerrarako, izan ere, Stalinek azken unera arte uste zuen Hitlerrek ez zuela URSS erasoko. Armadak, defentsarako gaitasun garatuak behar zituen, gerra iraingarria prestatzen jarraitu zuen (agian Alemaniarekin batera Ekialdeko Europa ez ezik Mendebaldeko Europa ere banatuko duela espero zuen). Gainera, 1936-1938ko Purga Handiaren garaian, URSSek nahita ezabatu zituen Armada Gorriaren buruzagi militar gailen gehienak, Stalinek ez baitzuen konfiantzarik. Sobietar lidergoa errealitatetik hain urrundu zen, non Alemania naziak sortutako mehatxua hauteman ez zezakeen.

Horren adibide bikaina Armada Gorriak neguko gerran izandako porrota. Sobietar adimendunak Stalinek Finlandiari eraso egiteko eskatzen zion beldur zen ezen ezen bere nahia defentsa ahulez eta ustez finlandiarrek partekatutako pro-Kremlin eta pro-boltxebikeko sentimenduei buruz. URSS lidergoa Finlandia txikia zapaltzen ari zela ziur zegoen, baina errealitatea XX. Mendeko kanpaina militar lotsagarrienetako bat izan zen.

Azken finean, ezin dugu ahaztu URSSren sistemak ez zuela inolako axola bere herriarentzat. Teknologikoki eta estrategikoki hain urruti dagoelako, URSSek Alemaniari aurre egin diezaioke bere soldaduak gorputzak nazien aurka botatzeagatik. Gerraren azken egunetan ere, Armada Gorria Berlinera hurbiltzen ari zenean, Zhukov mariskala, etsaiak amore eman arte itxaron beharrean, milaka soldadu sobietar bidali zituen alemaniar zelaietan mehatxurik gabeko heriotzara.

Hori dela eta, ia ez da berandu Errusiako funtzionarioek ulertzea AEBek eta Erresuma Batuak URSSek baino askoz ere biktima gutxiago izan izanak ez duela esan nahi gerraren emaitzari dagokionez gutxiago lagundu dutenik. Izan ere, esan nahi du herrialde horiek errespetuz tratatu zituztela beren soldaduak eta URSSek baino trebeago borrokatu zutela.

3. kontua: Mundu Gerran sobietarren garaipena ez zen posible izango AEBen laguntza materialik gabe, Lend-Lease politika izenarekin ezagutzen dena.

11eko martxoaren 1941n AEBetako Kongresuak URSSri laguntza materialik ematea erabaki ez balu, Sobietar Batasunak lurralde galera eta giza baja are handiagoak jasango zituen, baita Moskuren gaineko kontrola galdu ere.

Laguntza horren norainokoa ulertzeko, zenbait datu emango ditut. Zergapeko estatubatuarren diruak URSSek 11,000 hegazkin, 6,000 tanke 300,000 ibilgailu militar eta 350 lokomozio hornitu zituen. Horrez gain, URSSek telefonoak eta kableak ere jaso zituen gudu zelaian, munizioan eta lehergailuen gaineko komunikazioa bermatzeko, baita lehengaiak eta tresnak ere, URSSen ekoizpen militarra eta 3,000,000 tona elikagai inguru.

URSSa ez ezik, AEBek laguntza materiala eman zieten Alemania naziaren aurka borrokan aritu ziren 38 herrialderi. Garai modernora egokituz, Washingtonek 565 bilioi dolar gastatu zituen horretarako, eta horietatik 127 milioi URTEk jaso zituzten. Uste dut inor ez dela harrituko Moskuk ez duela sekula dirurik ordaindu.  

Are gehiago, Moskuk ezin du onartu AEBak ez ezik AEBei laguntza eskaini zien Erresuma Batuak ere. Bigarren Mundu Gerran, britainiarrek EEBBra 7,000 hegazkin, 27 gerraontzi, 5,218 tanke, 5,000 arma anti-depositu, 4,020 kamioi eta zama kamioi eta 1,500 ibilgailu militar baino gehiago, baita hainbat mila irrati eta radar ekipamendu pieza eta 15,000,000 ere. Armada Gorriaren soldaduek hain desesperatuta zeukaten botak.

4. kontua: Ozeano Barean AEBetako eta Erresuma Batuko kanpainak gabe, URSSek URSSek ardatzetako botereetara kapitulatu beharko lituzke.  

Mundu Gerraren garaian URSS Mundu Gerran zehar ahul eta patetikoa izan zela frogatzen duten aipatutako gertaerak ikusita, argi dago ez zela gai izango nazien gerraren makinen aurka ezin izan zitekeela AEBen eta Erresuma Batuko laguntza materialik gabe.

AEBek Bigarren Mundu Gerran hartutako konpromisoa eta 7eko abenduaren 1941an Japoniaren aurkako Pazifikoko kanpainaren hasiera izan ziren SESBek Ekialde Urruneko mugak defendatzeko ezinbesteko baldintza. Japonia Ozeano Barean AEBetako indarren aurka borrokatzera behartuko ez balitz, ziurrenik muga eremuan kokatutako sobietar hiri handiagoak bereganatu ahal izango lituzke, horrela SESBen lurraldearen zati handi baten kontrola eskuratuz. SESBren tamaina handia, gaizki garatutako azpiegitura eta armadaren prestakeria orokorra kontuan hartuta, Moskuk ez zuen hilabete pare bat ere iraungo bi frontetan aldi berean gerrara behartuta egongo balitz.  

Nabarmentzekoa da, halaber, Alemaniak URSSen aurkako erasoak Britainia Handiko Afrikako jarduera ere oztopatu zuela. Erresuma Batuak eskualde honetan Alemaniari aurre egiteko baliabide izugarriak gastatu ez bazituen, naziek beren indarrak kontzentratu ahal izango lirateke Mosku bahitzeko eta arrakasta izango zutela.

Ezin dugu ahaztu Bigarren Mundu Gerrak Mendebaldeko frontea erabat ireki zuen Normandiako lurrekin amaitu zela, Hitler izan zen amesgaizto handiena eta Molotov-Ribbentrop ituna izenpetzeko arrazoia. Aliatuek Frantziako lurraldetik erasoa hasi ez balute, Alemaniak ekialdean zeuden indarrak sobietarren indarrei bideratzeko gai izan zitezkeen eta ez ziezaioten gehiago utzi Erdialdeko Europan. Ondorioz, Bigarren Mundu Gerrak erabateko kapitolaziorik gabe amaitu ahal izan zuen Berlingo aldean.

Bistakoa da AEBen eta Erresuma Batuaren laguntzarik gabe ez litzatekeela posible izango Bigarren Mundu Gerrako garaipena. Dena iradokitzen zuen Moskuk gerra galtzeko zorian zegoela, eta soilik estatubatuarrek eta britainiarrek emandako baliabide material eta finantzario ugariek izan zuten URSS 1941eko udako kolpeetatik berreskuratu ahal izateko, lurraldeak berreskuratzeko eta, azkenik, Berlin bahitzeko. Aliatuek ahuldu egin zuten.

Errusia modernoko politikariek hori ez dutela ikusten itxaroten dute, eta, gutxienez, onartu zuten garaipena posible zela Europa osoari (hemen aipatu ez ziren Europako ekialdeko nazioen barne), Moskuk orain sarritan nazismoa goraipatzea leporatzen diolako. ) - Sobietar propagandaren bideari esker sortu zen Bigarren Mundu Gerrako mitoen inguruan jarraitzen dute.

Artikulu honetan adierazitako iritziak egilearenak dira soilik.

Jarraitu irakurtzen
iragarki
iragarki
iragarki

Modako