Conectar con nosotros

Afganistanen

EBk Amerikako lagunei dei egiten die ebakuazioak osatzeko aireportua ziurtatzen laguntzeko

Argitaratutako

on

Gaur (abuztuak 24), G7 Nazio Batuen Erakundeko (NBE) idazkari nagusiak eta NATOrekin batera batu dira ia Afganistango egoera aztertzeko. Agiri bateratuan Afganistango herriarekin duten konpromisoa "irmoa" dela esan dute. 

Bileraren ostean, Charles Michel eta Ursula von der Leyen Europako Kontseiluko eta Batzordeko presidenteak kazetariekin hitz egin zuten. 

Michelek esan du EBren lehen lehentasuna koalizioko herritarren, Afganistango langileen eta haien familien ebakuazioa segurua dela, hala ere, kezka agertu du Kabuleko aireportura segurtasunez iristeko duten gaitasunaren inguruan: "Afganistango agintari berriei doako igarotzea baimentzen diegu. aireportura iritsi nahi duten atzerriko eta Afganistango herritar guztiei.

iragarki

"Gure lagun eta bazkide estatubatuarrekin ere arazo hau planteatu dugu bi alderdi bereziri buruz: lehenengoa, aireportua segurtatzeko beharra, beharrezkoa den neurrian, eragiketak burutzeko; eta bigarrena, aireporturako sarbide justu eta ekitatiboa, ebakuatzeko eskubidea duten herritar guztientzat ".

Von der Leyenek emakumeei eta neskei laguntzeko beharra azpimarratu zuen; esan zuen Batzordeak EBren aurrekontutik datorren laguntza humanitarioa laukoiztea proposatuko duela 50erako 200 milioi eurotik 2021 milioi eurora igotzea, horrek Afganistanen premiazko beharrak asetzen lagunduko du, baina baita inguruko herrialde hartzaileetan ere.

Azken gertakarien inplikazio geopolitikoei buruz, Michelek beharra esan zuen Afganistango operazio militarraren amaiera ez dela EBk munduan zuzenbide estatua, demokrazia eta giza eskubideak sustatzeko hartutako konpromisoaren amaiera. Aitzitik, inoiz baino erabakiago hartu behar gaituela esan du: "Hori argi izan behar dute egungo egoera aprobetxatzen saiatzen ari diren eragileek. EBk bere interesak eta balioak tinko babesten eta sustatzen jarraituko du ".

iragarki

Michelek ere esan du Afganistanen gertatutakoa ikasgai gehiago izango dela: "Gertaera hauek erakusten dute gure autonomia estrategikoa garatzeak, gure aliantzak beti bezain sendo mantenduz, berebiziko garrantzia duela Europaren etorkizunerako. Bere garaian, galdera honi buruzko eztabaida proposatuko diet Europako Kontseiluko buruideei ".

Afganistanen

Afganistango matxinada: terrorearen aurkako gerraren kostua

Argitaratutako

on

President Joe Biden’s decision to terminate the military intervention in Afghanistan has widely been criticised by commentators and politicians on both sides of the aisle. Both right- and left-wing commentators have excoriated his decision for different reasons, idazten du Vidya S Sharma Ph.D.

In my article entitled, Afghanistan pull out: Biden made the right call, I showed how their criticism does not stand scrutiny.

In this article, first, I wish to examine the cost of this 20-years long war in Afghanistan to the US at three levels: (a) in monetary terms; (b) socially at home; (c) in strategic terms. By strategic terms, I mean to what extent America’s involvement in Afghanistan (and Iraq) has diminished its position as a global superpower. And more importantly, what are the chances of the US reclaiming its previous status as the sole superpower?

iragarki

Though I would generally confine myself to the cost of the insurgency in Afghanistan, I would also discuss briefly the costs of the second war in Iraq waged by President George W Bush under the pretext of finding the (hidden) weapons of mass destruction or WMDs that the UN team of 700 inspectors under the leadership of Hans Blix could not find. The Iraq war, soon after the US army had occupied Iraq, also suffered from ‘mission creep’ and transmuted into the war against insurgents in Iraq.

Cost of 20-years Counterinsurgency

Though very real, in some ways more tragic, yet I would not deal with the cost of war in terms of the number of civilians killed, injured and maimed, their properties destroyed, internally displaced persons and refugees, psychological trauma (some times lifelong) suffered by children and adults, disruption to children’s education, etc.

iragarki

Let me begin with the cost of war in terms of dead and injured soldiers. In the war and ensuing counterinsurgency in Afghanistan (first officially called Operation Enduring Freedom and then to indicate the global nature of the war on terrorism it was re-christened as ‘Operation Freedom's Sentinel’), the US lost 2445 military service members including 13 U.S. troops who were killed by ISIS-K in the Kabul airport attack on Aug. 26, 2021. This figure of 2445 also includes 130 or so US military personnel killed in other insurgency locations).

Horrez gain, Central Intelligence Agency (CIA) lost 18 of its operatives in Afghanistan. Further, there were 1,822 civilian contractor fatalities. These were mainly ex-servicemen who were now working privately.

Further, by the end of August 2021, 20,722 members of the US defence forces has been wounded. This figure includes 18 wounded when ISIS (K) attacked near on August 26.

Neta C Crawford, professor of political science at Boston University and a Co-Director of the “Costs of War Project” at Brown University, this month published a paper where she calculates that wars conducted in reaction to the 9/11 attacks by the US over the last 20 years have cost it $5.8 trillion (see Figure 1). Of this about $2.2 trillion is the cost of fighting the war and ensuing insurgency in Afghanistan. The rest is overwhelmingly the cost of fighting in the Iraq war launched by neo-cons on the pretext of finding the missing weapons of mass destruction (WMD) in Iraq.

Crawford writes: “This includes the estimated direct and indirect costs of spending in the United States post-9/11 war zones, homeland security efforts for counterterrorism, and interest payments on war borrowing.”

This figure of $5.8 trillion does not include the costs for medical care and disability payments for veterans. These were calculated by Harvard University’s Linda Bilmes. She found that medical care and disability payments for veterans, over the next 30 years, are likely cost the US Treasury more than $2.2 trillion.

Figure 1: Cumulative cost of war-related to September 11 attacks

Iturria: Neta C. Crawford, Boston University and Co-Director of the Costs of War Project at Brown University

Thus the total cost of the war in Afghanistan would cost the US taxpayers about $8 trillion. Lyndon Johnson increased the taxes to fight the Vietnam War. It is also worth remembering that all this war effort has been financed by debt. Both Presidents George W Bush and Donald Trump cut personal and corporate taxes, especially at the top end. Thus added to the budget deficit instead of taking steps to repair the nation’s balance sheet.

As mentioned in my article, Afghanistan pull out: Biden made the right call, Congress nearly unanimously voted to go to war. It gave a blank cheque to President Bush, ie to hunt down terrorists wherever they may be on this planet.

On 20 September 2001, in an address to a joint session of Congress, Bush presidentea said: “Our war on terror begins with al-Qaida, but it does not end there. It will not end until every terrorist group of global reach has been found, stopped and defeated.”

Consequently, Figure 2 below shows the locations where the US has been engaged in fighting insurgencies in various countries since 2001.

Figure 2: Worldwide locations where the US engaged in fighting the war on terror

Iturria: Watson Institute, Brown University

Cost of the Afghanistan war to the US allies

Figure 3: Cost of Afghanistan War: NATO allies

HerrikoTroops Contributed*Fatalities**Military Spending ($ Billion)***Foreign Aid***
UK950045528.24.79
Alemanian49205411.015.88
Frantzian4000863.90.53
Italian3770488.90.99
Kanadan290515812.72.42

Iturria: Jason Davidson Cost of War Project, Brown University

* Top European Allies Troop contributors to Afghanistan as of February 2011 (when it peaked)

** Fatalities in Afghanistan, October 2001-September 2017

*** All figures are for years 2001-18

This is not all. The Afghanistan war had cost the US’s NATO allies dearly too. Jason Davidson of the University of Mary Washington published a paper in May 2021. I summarise his findings for the top 5 allies (all NATO members) in a tabular form (see Figure 3 above).

Australia was the biggest non- NATO contributor to the US’s war effort in Afghanistan. It lost 41 military personnel and in financial terms, it cost Australia overall around $10 billion.

The figures shown in Figure 3 do not show the cost to the allies of looking after and settling refugees and migrants and the recurring cost of enhanced domestic security operations.

Cost of War: Lost Employment Opportunities

As mentioned above, the spending and appropriations relating to the cost of war from FY2001 to FY2019 come to about $5 trillion. In annual terms, it comes to $260 billion. This is on top of the budget for the Pentagon.

Heidi Garrett-Peltier of the University of Massachusetts has done some excellent work determining extra jobs these allocations created in the military-industrial complex and how many extra jobs would have been created if these funds were spent in other areas.

Garrett-Peltier found that “the military creates 6.9 jobs per $1 million, while the clean energy industry and infrastructure each support 9.8 jobs, healthcare supports 14.3, and

education supports 15.2.”

In other words, with the same amount of fiscal stimulus, the Federal Government would have created 40% more jobs in renewable energy and infrastructure areas than in the military-industrial complex. And if this money were spent on healthcare or education, it would have created extra 100% and 120% jobs respectively.

Garrett-Peltier concludes that “the Federal Government has lost the opportunity to create 1.4 million jobs on average.”

The US army, the biggest and the most powerful army in the world, along with its NATO allies, fought with uneducated and ill-equipped (running around in their old Toyota utility trucks with Kalashnikov rifles and some basic expertise in planting IEDs or Improvised Explosive Devices) insurgents for 20 years and could not subdue them.

This has taken its toll on the morale of the US defence personnel. Further, it has dented the US’s confidence in itself and its belief in its values and exceptionalism.

Further, both the Iraq War II and the 20 years-long Afghanistan war (both started by neo-cons under George W Bush) has distorted the US force structure.

When discussing deployment, the generals often talk of the rule of three, ie, if 10,000 troops have been deployed in a theatre of war then it means there are 10, 000 servicemen who have recently come back from deployment, and yet another 10,000 are being trained and getting ready to go there.

Further, the successive US Pacific commanders have been demanding more resources and watching the US Navy shrink to levels deemed unacceptable. But their requests for more resources were routinely denied by Pentagon to meet the demands of the generals fighting in Iraq and Afghanistan.

Furthermore, fighting the 20-years long war has also meant two more things: the US Armed Forces are suffering from war-weariness and were allowed to expand to meet America’s war commitments. This necessary expansion came at the expense of the US Air Force and Navy. It is the latter two that will be required to meet the challenge of China, the defence of Taiwan, Japan and S Korea.

Lastly, the US used its extremely expansive and high-tech equipment, eg, F22s and F35s aeroplanes, to fight insurgency in Afghanistan, ie, to locate and kill Kalashnikov-wielding insurgents roaming around in rundown Toyotas. Consequently, much of the equipment used in Afghanistan is not in good condition and needs serious maintenance and repairs. This repair bill alone will run into billions of dollars.

The cost of war does not end there. In Afghanistan and Iraq alone (ie, not counting fatalities in Yemen, Syria, and other theatres of insurgency), between 2001 to 2019, 344 and journalists were killed. The same figures was humanitarian workers and the contractors employed by the US Government were 487 and 7402 respectively.

U.S. service members who have committed suicide is four times greater than those killed in combat in the post-9/11 wars. Nobody knows how many parents, spouses, children, siblings, and friends are carrying emotional scars because they lost someone in the 9/11 wars or he/she was maimed or committed suicide.

Nahiz eta 17 after the Iraq war began, we still do know the true civilian death toll in that country. The same is true for Afghanistan, Syria, Yemen and other theatres of insurgency.

Strategic costs to the US

This preoccupation with the war on terror has meant that the US took eyes off the developments taking place elsewhere. This oversight allowed China to emerge as a serious competitor of the US not only economically but also militarily. This is the strategic cost, the US has paid for its 20 years-long obsession with the war on terror.

I discuss the topic of how China has benefitted from the US’s obsession with the war on terror in detail in my forthcoming article, “China was the biggest beneficiary of the “forever” war in Afghanistan”.

Let me very briefly state the enormity of the task ahead of the US.

In 2000, discussing the People’s Liberation Army (PLA) fighting capabilities, the Pentagon wrote that it was focused on fighting land-based warfare. It had large ground, air, and naval forces but they were mostly obsolete. Its conventional missiles were generally of short-range and modest accuracy. The PLA’s emergent cyber capabilities were rudimentary.

Now fast forward to 2020. This is how the Pentagon assessed the PLA’s capabilities:

Beijing will likely seek to develop a military by mid-century that is equal to—or in some cases superior to—the U.S. military. Over the last two decades, China has tenaciously worked to strengthen and modernize the PLA in nearly every respect.

China now has the second-largest research and development budget in the world (behind the US) for science and technology. It is ahead of the US in many areas.

China has used well-honed methods that it mastered to modernise its industrial sector to catch up with the US. It has acquired technology from countries like Frantzian, Israelek, Russia and Ukraine. It has reverse-engineered the components. But above all, it has relied on industrial espionage. To mention just two instances: its cyber-thieves stole blueprints of F-22 and F-35 stealth fighters and the US navy’s most advanced anti-ship cruise missiles. But it has also carried genuine innovation.

China is now a world leader in laser-based submarine detection, hand-held laser guns, particle teleportation, quantum radar. And, of course, in cyber-theft, as we all know. In other words, in many areas, China now has a technological edge over the West.

Fortunately, there seems to be a realisation among politicians of both the side of the aisle that China will become the dominant power if the US did not put its house in order very soon. The US has a window of 15-20 years to reassert its dominance in both spheres: the Pacific and Atlantic Oceans. It relies on its air force and ocean-going navy to exert its influence abroad.

The US needs to take some steps to remedy the situation urgently. Congress must bring some stability to the Pentagon budget.

The Pentagon also needs to do some soul searching. For example, the cost of the development of the F-35 stealth jet was not only well above budget and behind denbora. It is also maintenance-intensive, unreliable and some of its software still malfunctions. It needs to improve its project management capabilities so that new weapon systems can be delivered on time and within budget.

Biden Doctrine and China

Biden and his administration seem to be fully aware of the threat posed by China to the US security interest and dominance in the Western Pacific ocean. Whatever steps Biden has taken in foreign affairs are meant to prepare the US to confront China.

I discuss the Biden doctrine in detail in a separate article. Bur it would suffice here to mention a few steps taken by the Biden Administration to prove my contention.

First of all, it is worth remembering that Biden has not lifted any of the sanctions that the Trump administration imposed on China. He has not made any concessions to China on trade.

Biden reversed Trump’s decision and has agreed to luzatu the Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty (INF Treaty). He has done so primarily because he does not want to take on both China and Russia at the same time.

Both right- and left-wing commentators criticised Biden for the way he decided to pull the troops out of Afghanistan. By not continuing this war, the Biden Administration will save nearly $2 trillion. It is more than sufficient to pay for his domestic infrastructure programmes. Those programmes are not only needed to modernise the crumbling US infrastructure assets but will create many jobs in rural and regional towns in the US. Just as his emphasis on renewable energy will do.

*************

Vidya S. Sharma-k herrialdeko arriskuei eta teknologian oinarritutako joint ventures-i aholkatzen die bezeroei. Hainbat artikulu lagundu ditu egunkari entzutetsuetarako: Canberra Times, The Sydney Morning Herald, Aroa (Melbourne), Australian Finantza Azterketa, Ekonomi Times (India), Negozio Araua (India), EU Reporter (Brusela), Ekialdeko Asiako Foroa (Canberra), Negozio linea (Chennai, India), The Hindustan Times (India), The Financial Express (India), Eguneko deitzailearen (AEB. Honekin harremanetan jar daiteke: [posta elektroniko bidez babestua]

Jarraitu irakurtzen

Afganistanen

EBk Afganistanen inguruan duen jarrera zehazten du NBEk New Yorken egingo duen batzarrerako

Argitaratutako

on

Atzo (irailak 20) ​​arratsaldean EBko ministroek elkarrekin afaldu zuten Afganistango egoera aztertuko duen NBEren Batzar Nagusiaren aurretik, besteak beste. Bileraren aurretik, Heiko Maas Alemaniako Atzerri ministroak Batzarreko 76. saioa burutzeko eskatu die Afganistango herriari larrialdietako laguntza koordinatzeko eta "Kabuleko boteretsuen" aurrean nazioarteko jarrera argitu eta finkatzeko.

Agiri batean EBk bere konpromisoa azpimarratu du bakea eta egonkortasuna herrialdean eta to Afganistango herriari laguntza ematea. Ondorioek EBren etorkizun hurbilerako ekintza lerroa ere zehaztu zuten:

EBk aitortzen du Afganistanen egoera erronka nagusia dela nazioarteko komunitatearen osotasunean, eta horren beharra azpimarratzen du koordinazio sendoa garrantzitsuekin harremanetan jartzeko nazioarteko bazkideak, batez ere NBE.

iragarki

EB eta bere estatu kideak ' konpromiso operatiboa talibanek izendatutako behin-behineko kabinetearen politika eta ekintzetara arreta handiz egokituko da, ez dio inolako zilegitasunik emango eta ebaluatuko da bost erreferente 3eko irailaren 2021an Eslovenian egindako bilera informalean EBko atzerri gaietako ministroek adostu zuten. Testuinguru horretan, emakumeen eta nesken eskubideak kezka berezia dute.

EB gutxienekoa presentzia lurrean Kabulen, segurtasun egoeraren menpe, laguntza humanitarioa ematea eta egoera humanitarioaren jarraipena erraztuko lituzke, eta atzerritar guztiei eta herrialdetik alde egin nahi duten afganiarrei irteera segurua, segurua eta ordenatua ere koordinatu eta babes dezake.

iragarki

Lehentasun handiko gaia denez, EBk a Afganistango auzokide zuzenekin lankidetzan aritzeko plataforma politikoa eskualdean isuritako efektu negatiboak prebenitzen laguntzeko eta erresilientzia ekonomikoa eta eskualdeko lankidetza ekonomikoa, baita laguntza humanitarioak eta babeserakoak ere.

Kontseiluak urriko hurrengo bileran berriro joko du gaiari buruz.

Jarraitu irakurtzen

Afganistanen

Afganistanen ateratzea: Bidenek dei zuzena egin zuen

Argitaratutako

on

Joe Biden presidentearena (Irudian) Afganistango esku-hartze militarra amaitzeko erabakia asko kritikatu dute korridorearen bi aldeetako komentarioek eta politikariek. Eskuin zein ezkerreko iruzkinlariek bere politika hobetu dute. Batez ere eskuineko iruzurgileek eraso egin diote pertsonalki bitriol birtuala botatzen, adibidez, Greg Sheridan, eskuineko (neokonpontzailea) iruzkinlari gogorrak, Rupert Murdoch-en australiarrarentzat atzerriko gaiei buruz idazten duena, baieztatu du Trumpek erabiltzen zuena bere hauteskunde mitinetan esateko, "Biden argi dago nolabaiteko gainbehera kognitiboan". Nik dakidala, Sheridanek ez zuen inoiz antzeko esapiderik erabili Ronald Reagani, narriadura kognitiboaren zantzu argiak erakusten zituenari buruz (Visar Berisha eta Julie Liss doktoreak Arizona State University-k ikerketa ikerketa bat argitaratu zuen horretarako,) idazten du Vidya S Sharma Ph.D.

Artikulu honetan, lehenik eta behin, Bidengan jarritako kritika mota (a) bat erakutsi nahi dut; (b) zergatik ez da aztertzen Bidenek Afganistandik ateratzeko hartutako erabakiaren aurkako kritika gehienak - Ezkerretik edo Eskuinetik datozenak -. Hemen esan daiteke eskuineko iritzi emaile gehienak jatorrizko herrialdeetako segurtasun establezimenduak (adibidez, AEBetako kasuan Pentagono eta CIAko funtzionarioek) edo eskuineko politikariek Bidenek erabaki hori hartu zutelako aholkuen aurka ( Obamak egiteko ausardia izan ez zuen zerbait). Erretiratutako armadako armadaren artean, David Petraeus jeneral ohia, kontrainsurgentziaren bultzatzaile handienetako bat, Afganistango irteeran kritikari garrantzitsu gisa agertu da.

Biden erabakia: kritika lagina

iragarki

Batek espero zitekeen moduan, Trump presidentea, presidente ohiek kritikarik ez dutela egiten duen konbentzioari jaramonik egin gabe eta Trump hautagaiaren antzera jokatuz, Biden kritikatu zuen lehen buruzagi politikoetako bat izan zen. Eta berriro ere zorroztasun intelektualik edo zintzotasunik gabe, abuztuaren 16an kritikatu zuen Biden lehenik eta behin AEBetako tropak erretiratzeagatik zibilak ebakuatzeagatik. Honako hau esan zuen: "Norbaitek imajinatu al dezake gure militarrak ateratzea zibilak eta gure herrialdean onak izan diren eta aterpea bilatzeko baimena eman beharko luketen beste batzuk ebakuatu aurretik?" Orduan, abuztuaren 18an, ustez, astelehenean egindako adierazpena ez zetorrela ondo bere migrazioaren aurkako zuri supremazista basearekin, bere jarrera alderantzikatu zuen. CBS News-en irudiaren txio bat partekatuz, berriro txiokatu zuen: "Hegazkin hau estatubatuarrez beteta egon beharko zen". Bere mezua azpimarratzeko, "America First !." gehitu zuen.

Paul Kelly, orokorrean idazten duen editorea Australian, objektiboa dela esanez, hasieran Kellyk onartu du: "AEBak talibanen aurrean amore ematea Trump-Biden proiektua da".

Ondoren, honela jarraitzen du: "Ezin da aitzakiarik eta justifikaziorik egon" betiko gerran "apologia oinarritzat hartuta. Horrek AEBak ahulago utziko ditu, ez indartsuago. Biden kapitulazioak nahimena eta bidea galdu duen superpotentzia baten lekuko da ".

iragarki

Sheridan berriro ere, abuztuaren 19an AEBetako tropak erretiratzeari buruz idatziz, esan zuen Bidenek "inork imajina lezakeen erretiratze suntsitzaile ezgaitu, kontraproduktibo, arduragabe eta erabateko suntsitzaileena" egin zuela - talibanek ezin izan zuten akatsen sekuentzia onuragarririk koreografiatu. AEBak bere ametsik basatienetan ... [Biden] AEBetako sinesgarritasuna ez ezik AEBetako oinarrizko konpetentziaren irudia ere mehatxatu du ”.

Ondoren etorri ISISeko (Khorasan Probintzia) suizida suizidak lehertu egin ziren Kabul aireportuan eta ondorioz, AEBetako 13 soldadu eta Afganistango ia 200 zibil hil ziren. Sheridanek idatzi zuen: "Hau da Joe Bidenek landutako mundua - masa-hildakoen terrorismoaren itzulera, AEBetako soldaduen heriotza anitz terroristen erasoetan". mundu osoko muturrekoen poztasuna eta ospakizuna, nazioartean Amerikako aliatuen nahasmena eta desmoralizazioa eta Afganistango lagun askorentzat heriotza ".

Afganistango zibilek Biden erretiratzea iragarri ondoren eragindako kaosa komentatuz, Walter Russell Mead, idatzi Wall Street Journal Biden-en "Chamberlain moment" deitu zion Afganistanen

Heritage Fundazioko James Phillips deitoratu zuen: "Biden administrazioaren ebakidura politika Afganistango aliatuak bertan behera uzteari eta NATOko aliatuen konfiantza kaltetzeari dagokionez, talibanek AEBetako Afganistanen dituzten interes nazionalak babesteko izandako eragozpen nabarmenak nabarmentzen dira.

"Biden administrazioak inteligentzia partekatu du talibanekin segurtasun egoeraren inguruan ... talibanek orain AEBek zuzentzen duten koalizioari lagundu zioten eta atzean geratu ziren afganiar askoren zerrenda dute".

Brianna Keilar CNNko kidea kezkatuta zegoen erabakiaren moralarekin eta kexatu egin zen: "Afganistango gerrako veterinario askok hemen AEBetan, ethos militarraren muinean promesa bat haustea da: ez duzu anaia edo ahizpa besoetan uzten ".

Bi aldeetako hautetsiek Biden kritikatu dute. Nahiz eta askok ez duten kritikatu tropak etxera ekartzeagatik. Erretiratzea gauzatzeko moduarekin kritikoak dira.

Senatuko Kanpo Harremanetarako presidenteak, Robert Menendezek (Dem, NJ), agiri bat eman zuen laster entzunaldia egingo zuen "Trump administrazioak talibanekin izandako negoziazio akatsak eta Biden administrazioak AEBetako erretiratzearen akatsa burutzea" aztertzeko.

Marc Veasey AEBetako ordezkaria, AEBetako Etxeko Zerbitzu Armatuen Batzordeko kideak, esan zuen: "

"20 urte luze igaro ondoren, gure tropak etxera ekartzeko erabakiaren alde egiten dut, baina uste dut galderak gogor erantzun behar ditugula zergatik ez ginen hobeto prestatu krisiaren garapenari erantzuteko".

Trumpen lidergoa hartuta, batzuk GOP legebiltzarkideak eta eskuineko iruzkinlariak salatu dute Bidenek errefuxiatu afganiarrak AEBetara sartzeagatik

Aurreko ideologia xenofobo eta zuriaren suprema- zia kontrastatuz, 36 GOP-eko ikasle berri batek talde bat bidali zion Biden-i gutun bat Afganistango aliatuen ebakuazioan laguntzeko. Aurrerago, ia 50 senatari, tartean hiru errepublikanoek, gutun bat bidali zioten Biden Administrazioari AEBetan "bestela onartezinak" ziren migrante afganiarren tramitazioa azkartzeko.

Afganistanen aurkako matxinada

Talde guztien artean (gaizki legoke interesdunei deitzea), bi talde izan dira AEBetako presentzia militarra Afganistanen mantentzearen, kontrainsurgentziaren aurka borrokatzen eta nazio eraikuntzaren proiektua bizirik mantentzen sostengatzen duten alderdirik ozen eta sendoenak. Hauek dira: (a) segurtasun-, inteligentzia- eta defentsa-establezimenduak eta (b) politikari eta iritzi-emaile neokontserbadoreak (neokontzertuak).

Hemen gogoratu beharra dago George W Bush administrazioan, mundua unipolar laburra zenean (hau da, AEB zen superpotentzia bakarra), kanpoko eta defentsa politikak bahitu egin zituztela neoiek (Dick Chaney, Donald Rumsfeld, Paul Wolfowitz, John Bolton, Richard Perle, batzuk aipatzearren).

Hasieran, laguntza handia zegoen AEBetan Afganistan osoan gobernatzen zuten talibanak zigortzeko, Osama-bin-Laden AEBen esku uzteari uko egin ziotelako. 11eko irailaren 2001ko atentatuaren atzean Al-Qaida erakundea zuen terrorista zen hura.

18eko irailaren 2001an, AEBetako Ordezkarien Ganberak 420-1 bozkatu zuen eta Senatuak 98-0, AEBek gerrara joateko. Hori ez zen talibanen aurka soilik "Estatu Batuen aurka abian jarri berri diren erasoen arduradunen aurka".

AEBetako itsas armadak, Ipar Aliantzak emandako lurreko indarren laguntzarekin, laster lortu ahal izan zituzten talibanak Afganistandik. Osama-bin-Ladenek, talibanen zuzendaritza osoarekin batera Pakistanera ihes egin zuen. Denok dakigun moduan, bin-Laden Pakistango Gobernuak babestu zuen. Pakistango Gobernuaren babesean bizi izan zen ia 10 urte guarnizioko Abbottabad herrian, 2ko maiatzaren 2011an Estatu Batuetako operazio berezietako unitate militar batek hil zuen arte.

Neokontrakoen eraginpean zegoen, Afganistanen inbasioa nazio eraikuntza proiektu bihurtu zen.

Proiektu honek Afganistanen demokrazia, gobernu arduratsua, prentsa librea, justizia independentea eta Mendebaldeko beste erakunde demokratikoak landatzea zuen helburu, tokiko tradizioak, historia kulturala, gizartearen izaera tribala eta oso antzekoa den Islamaren alderantzizko atxikimendua kontuan hartu gabe. Wahabism izeneko salafismoaren arabiar forma (Saudi Arabian praktikatzen da).

Horregatik, AEBetako tropak 20 urteko porrot egin zuen kontrainsurgentzia baretzeko (edo COIN = indar irregularrak garaitzera bideratutako ekintzen osotasuna).

Ez da benetan "gerra" - Paul Wolfowitz

Neokontsumitzaileek ez dute zentimo bat gastatu nahi etxeko estatu kide ongizate, hezkuntza eta osasun programetan. Baina betidanik uste izan dute Afganistanen matxinadaren aurka borrokatzea (eta hori dela eta Iraken) kosturik gabeko abentura zela. Geroago gehiago.

Goian adierazi dugun moduan, eskuindar eta neokontsumitzaileek AEBen alde egin zuten Afganistanen tropen kopurua handitzeko. Haien arrazoia: horrek statu quo-a mantenduko zuen, talibanen garaipena ukatuko zuen eta AEBak 2001eko irailaren hamaikan ikusi genuen etorkizuneko edozein eraso terrorista inokulatuko zituen. Era berean, ez zuten nahi Bidenek onartutako akordioa ohoratzea. talibanak eta Trump administrazioa.

Paul Wolfowitz, George W Bush gobernuko AEBetako defentsa idazkariorde ohia, abuztuaren 19an Australian Broadcasting Corporation-en egindako elkarrizketan. Radio Nazionala esan zuen 3000 soldadu hedatzea eta hildako militarrik ez izatea ez dela benetan "gerra" AEBentzat. Afganistanen egonaldi mugagabearen alde egiteagatik, AEBek Afganistanen zuten presentzia militarra Hego Korearekin alderatu zuen. Beste modu batera esanda, Afganistanen geratzeak, Wolfowitzen arabera, kostu txikia izan zuen. Aipatzeko moduko ezer ere ez.

Max Boot beste iruzurgile berri batek idatzi zuen The Washington Post egunkarian: "Gutxi gorabehera 2,500 aholkulariren AEBetako konpromisoa, AEBetako aire-indarrarekin konbinatuta, nahikoa izan zen talibanek landa eremuan aurrerapenak egin zituzten oreka eskasa mantentzeko. gobernuaren eskuetan geratu zen. Pozik ez, baina orain ikusten ari garena baino askoz ere hobea ".

Biden erabakiaren aurka egitea, Greg Sheridan-ek idatzi zuen Australian: "Bidenek esan zuen bere aukera bakarrak jarraitu zuen erretiratzea - ​​errendizio larria - edo AEBetako hamar mila soldadu gehiagorekin areagotzea izan zela. Kasu sendoa dago hori ez dela egia, 5000 inguruko AEBetako goarnizioko indar bat, Afganistango aire armada esku hartzeko prest mantentzea ardatz handia duena, egingarria izan zitekeela ".

Australiako lehen ministro ohia, Kevin Rudd, garrantzirik gabeko gabezia sindromea duela eta, abuztuaren 14an, Afganistandik ateratzea AEBetako estatuarentzat "kolpe handia" izango zela aldarrikatu zuen eta Biden presidenteari eskatu zion "bere azken erretiratze militarraren ibilbidea alderantzikatzeko".

AEBek bazkide fidagarri gisa duten sinesgarritasunari buruzko gogoetak egitea. Paul Kelly, Rupert Murdoch-en nominaren inguruko beste iruzkin berri bat idatzi zuen, "Joe Biden presidenteak eragindako Afganistango ibilbide lotsagarria da Australiak egin behar duen esnatze estrategikoaren azken ebidentzia - AEBetako aliantza birpentsatzea erretorika, gure erantzukizunak eta gure buruarekiko konfiantza ".

Biden kritikak oker daude hiru kontuetan: (a) Afganistanen lurrean izandako gertakariei buruz, (b) AEBetako zergadunek matxinadak etengabe izandako kostuari buruz, eta (c) AEBetako tropek Hego Koreako egonkortasuna alderatzean, Europa eta Japonia Afganistanen duten presentziarekin.

Ezin zaio Biden errua leporatu hondamena dela eta

Biden presidentea zin egin baino lehen, Trump administrazioak dagoeneko sinatu zuen asko kritikatutako akordioa talibanekin 2020ko otsailean. Afganistango Gobernua ez zen horren sinatzailea. Horrela Trump inplizituki aitortzen ari zen talibanak Afganistango benetako boterea zirela eta herrialdearen zati handi bat kontrolatzen eta gobernatzen zuela.

Akordioak tropa erretiratzeko egutegi esplizitua jasotzen zuen. Lehen 100 egunetan gutxi gorabehera, AEBek eta bere aliatuek beren indarrak 14,000tik 8,600era murriztu eta bost base militar utziko zituzten. Hurrengo bederatzi hilabeteetan, gainerako guztiak utziko zituzten. Akordioak honakoa zioen: "Estatu Batuak, bere aliatuak eta Koalizioak gainerako indar guztiak Afganistandik erretiratzea osatuko dute gainerako bederatzi hilabete eta erdian (9.5) ... Estatu Batuak, bere aliatuak eta Koalizioak erretiratuko dira indar guztiak geratzen diren oinarrietatik ".

Akats bake akordio honek ez zuen talibanek merkealdiaren alde jarraitzeko inolako betearazpen mekanismorik zehaztu. Terroristak ez gordetzeko agintzea eskatzen du. Ez du talibanek Al-Qaeda gaitzetsi beharrik.

Talibanek akordioari uko egiten zioten arren, Trumpen administrazioak merkealdiaren zatia betetzen jarraitu zuen. 5000 taliban preso gogorrak askatu zituen. Tropak murrizteko ordutegiari itsatsita zegoen. Oinarri militarrak hustu zituen.

Ez zen Biden izan errendizio maltzur horren arduraduna. Kolapso horren haziak erein ziren, Trump segurtasun nazionaleko aholkulari gisa, HR McMaster esan zuen Michael Pompeori buruz Bari Weis-ekin egindako podcastean: "Gure Estatu idazkariak talibanekin amore emateko akordioa sinatu zuen". Gehitu zuen: "Kolapso hau 2020ko kapitulazio akordiora dator. Talibanek ez gaituzte garaitu. Geure burua garaitu dugu".

Dohako bake akordioak borrokan egin gabe Afganistango armadaren amore emateko agertokia zenbateraino ezarri duen komentatuz, Gen. (Rtd.) Petraeus CNNn egindako elkarrizketa batean esan zuen: “Bai, neurri batean behintzat. Lehenik eta behin, Afganistango herriari eta talibanei negoziazioak iragarri zien AEBek benetan alde egiteko asmoa zutela (eta horrek ere gure negoziatzaileen lana lehendik zena baino zailagoa bihurtu zuen, gehien nahi zutena emango genielako, kontuan hartu gabe gurekin konpromisoa hartu zutena). Bigarrenik, hautatutako Afganistango gobernua ahuldu genuen, akatsa izan zitekeen arren, benetan gobernatzen zuten herrialdeari buruz egiten ari ginen negoziazioetan horretarako eserleku batean tematu gabe. Hirugarrenik, azken akordioaren barruan, Afganistango gobernua 5,000 taliban borrokalari askatzera behartu genuen, eta horietako asko borrokara itzuli ziren talibanen errefortzu gisa ".

Egia esan, ezin zaio Biden eta Trump errua leporatu hondamena dela eta. Benetako errudunak George W Bushen administrazioan kanpoko eta defentsarako politikak zuzendu zituzten neokontsoreak dira.

Trump Bakearen akordioak talibanak inoiz baino indartsuago bihurtu zituen

Egileak egindako inkestaren arabera Pajhwok Afghan News, Afganistango Independent News agentziarik handiena, 2021eko urtarrilaren amaieran (hau da, Bidenek AEBetako presidente karguaren zina egin zuen aldian) talibanek Afganistango lurraldearen% 52 kontrolatzen zuten eta Kabulgo Gobernuak% 46. Afganistango ia% 3 ez zen inork kontrolatzen. Pajhwok Afghan News egunkariak ere aurkitu zuen Afganistango Gobernuak eta talibanek sarritan gehiegizko eskaerak egiten zituztela kontrolatzen zuten lurraldeari buruz.

Irteera data AEBak eta aliatuen indarrak (= Nazioarteko Segurtasun Laguntzarako Indarra edo ISAF) Afganistanen oso ezagunak zirenez, talibanek borrokan egin gabe lurralde gehiago handitzeko kontrola askoz errazagoa izan zen.

Borrokatu beharrean, talibanak hiri / herri / herri jakin bateko bertako klan / buruzagi tribal / gudalburuarengana hurbilduko ziren eta AEBetako tropak laster alde egingo zutela esaten zioten. Afganistango Gobernua hain da ustela, non soldaduen soldata poltsikoratzen duen ere. Haien soldadu eta komandante asko etorri dira dagoeneko gure alde. Ezin duzu Kabulgo Gobernuan oinarritu zure laguntza ematera. Beraz, zure interesekoa da gure alde etortzea. Zerga hartzearen zati bat (igarotzen diren ibilgailuen gaineko zerga, opioaren mozkinen zatia, dendariengandik jasotako zerga edo ekonomia informalean egiten den edozein jarduera eta abar) eskainiko genizuke. Talibanek klanari / tribuko buruzagiari ere agintzen diete lehengo moduan bere feudoa gobernatzeko baimena izango luketela beraien esku handirik gabe. Ez da oso zaila bertako gudalburuak zein erabaki hartuko lukeen asmatzea.

Kritikari neokonpainadore askok iradoki dute Bidenek Dohako bake akordioa urratu zezakeela Trumpen politika asko alderantzikatu dituelako. Baina desberdintasuna dago zuzentarau exekutibo baten bidez ezarritako barne politikak alderantzikatzea eta bi aldeek sinatutako akordioa ez betetzea. Kasu honetan, bata AEBetako Gobernua da eta bestea etorkizuneko Afganistango Gobernua. Bidenek akordioa bete izan ez balu, nazioartean AEBen ospe gehiago kaltetuko luke Trumpek Iraneko akordio nuklearra eta Parisko Klima Akordioa atera zituenean gertatu zen bezala.

Maila politikoan, Biden ere egokitu zitzaion Dohako bake akordioa ohoratzea, izan ere, aurretik Obama eta Trumpek bezala, hauteskundeak irabazi zituen Afganistango gerra amaitzeko agindu zuen.

Gaur egungo tropa kopurua mantentzea ez zen aukera

Arestian aipatu bezala, Afganistango Gobernuko soldadu eta komandante asko talibanen alde joan ziren Bidenek Afganistandik ateratzea erabaki baino askoz lehenago. Horrek esan nahi zuen talibanek Afganistango zati handi bat kontrolatu ez ezik eta borrokan gogorrago zeuden borrokalari gehiago zituztela eskura, baina hobeto armatuta zeudela (iheslari guztiek AEBetako armak eta ekipamenduen gordailu handia ekarri zuten).

Biden administrazioak egoera aztertu zuenean, laster konturatu zen Dohako bake akordioa eraistea eta egungo tropa kopurua mantentzea ez zirela aukera bideragarriak.

AEBek tropak erretiratu izan ez balituzte, talibanek ASAFen aurka egindako erasoak areagotu egingo lirateke. Matxinada nabarmen handituko zen. Beste bolada bat beharko zenuke. Bidenek ez zuen ziklo horretan harrapatu nahi.

Hemen gogoratu behar da NATOko herrialdeetako (eta Australia) ASAF tropa gehienak Afganistandik joan zirela. Afganistanen zeudenean, AEBetako jatorrikoak ez ziren tropa gehienek ohiko borrokarik suposatzen ez zuten jarduerak burutzen zituzten, adibidez, Afganistango armada trebatzea, bere herrialdeko enbaxadak eta beste eraikin garrantzitsuak zaintzea, eskolak eraikitzea, ospitaleak, etab. .

Aipatzekoa den bigarren gertaera da Obamak eta Trumpek Afganistanen parte hartzearekin amaitu nahi zutela. Obamak ezin izan zuen segurtasun establezimendua hartu argi ikusi zen bezala ohar peioratiboak McChrystal jenerala Obama eta Biden eta Obama Administrazioko beste goi kargu askori buruz egindakoa. Beraz, Obamak lata bota zion ondorengo presidenteari.

Trumpek gerra amaitu nahi zuen bere arrazoi supremazista zuriengatik. Gerra amaitzeko irrikan, talibanekin negoziazioak hasi aurretik ere, bere burua munduko negoziatzaile eta akordiorik onena dela uste zuen presidenteak, AEBek Afganistan utziko zutela iragarri zuen. Horrela, talibanei azken 20 urteetan bilatzen ari ziren saria ordainetan ezer lortu gabe emanez. Trumpek, gainera, bat egin zuen talibanen eskaerarekin, Afganistango Gobernua bake elkarrizketetatik kanpo utzi behar dela esateko. Beste modu batera esanda, isilpean aitortzea talibanak benetako gobernua zirela. Ondorioz, AEBek zer amaitu zuten HR McMaster, Trumpen Segurtasun Nazionaleko buruak "amore emateko dokumentua" deitu zuen.

Erretiratze umiliagarria izan al zen?

Talibanek, AEBen interesen aurkako etsai diren herrialdeetako prentsak, adibidez, Txinak, Pakistanek, Errusiak eta AEBak potentzia hegemoniko edo inperial gisa ikusten dituzten beste hainbat herrialdetako iritzi emaileek AEBetako armadaren erretiratzea margotu dute. talibanen eskuak. Porrotaren erretiroa zirudien arren, oraindik ere AEBek Afganistandik atera ziren Biden presidenteak uste zuen aspaldi lortu zirela Afganistan inbaditzeko jatorrizko helburuak (hau da, Osama bin-Laden eta haren teniente asko hiltzea, Al-Queda) eta AEBek ez zuten interes estrategikorik Afganistanen defendatzeko edo borrokatzeko.

Bidaia dokumentu baliodunak izan edo ez, milaka afganiar hegazkinetara igotzen saiatuko ziren beti, AEBetako tropak orain edo hogei urte barru herrialdea utziko zuten bakoitzean. Beraz, Kabuleko aireportuko eszenek ez dute inor sorpresa izan behar.

Zenbait komentariok Kabulgo aireportuko atentatua dela eta, AEBetako zerbitzu militarreko 13 langile hil zituzten "umiliagarritzat" jo zuten AEBentzat eta, era berean, talibanek ez zuten fede onez jokatzen frogatzen duten froga gisa.

Heritage Fundazioko James Phillips deitoratu zuen: "Biden administrazioaren ebakidura politika Afganistango aliatuak alde batera uzteari eta NATOko aliatuen konfiantza kaltetzeari dagokionez, talibanek AEBetako Afganistanen dituzten interes nazionalak babesteko duten eragozpen nabarmenak nabarmentzen dira.

"Biden administrazioak inteligentzia partekatu du talibanekin segurtasun egoeraren inguruan ... talibanek orain AEBek zuzentzen duten koalizioari lagundu zioten eta atzean geratu ziren afganiar askoren zerrenda dute".

Kontua da talibanek negoziazioaren alde egin zutela erretiratzeari dagokionez. Atzerritar guztiak eta ISAFeko tropak hegazkinetara sartzen utzi zituzten.

Bai, ISISek (K) Kabuleko aireportuari eraso egin zion eta ondorioz, AEBetako 13 militar hil eta 200 pertsona inguru zauritu ziren, gehienak afganiarrak.

Baina erasoak bezala Kabul (18eko irailaren 2021a) eta Jalalabad (19eko irailaren 2021a) ISIS (K) ikuskizunaren arabera, azken hau, talibanen (Afganistan-Pakistan) iheslari fakzioa, talibanekin gerran dago. ISISek (K) egindako Kabul aireportuko erasoak talibanei (ISIS Khorasan) segurtasun kordonean sar dezaketela erakusteko zen. ISIS (K) ez zen talibanekin ezkutatzen ari.

Egia da, AEBetako eta NATOko tropei lagundu zieten afganiar asko atzean geratu direla. Baina Mendebaldeak nahikoa abantaila du talibanengan segurtasun osoz ateratzeko (xehetasun gehiagorako ikusi laster argitaratuko dudan artikulua, 'Zer indar du Mendebaldeak talibanengan').

Ikuspegi logistikotik begiratuta, AEBetako tropek, kaosaren artean, lan bikaina egin zuten 120,000 egunetan 17 pertsona baino gehiago aireratzen.

Izan ere, historiak Kabul aireportuko ebakuazioari buruzko beste ikuspegi bat izan dezake. Teknikoki, garaipen logistikoa izan zen, Kabuletik 120,000 pertsona baino gehiago aireratu zituen 17 egunetan. Tamaina horretako operazio batetik estropezurik eta hildako zibilik eta militarrik espero ez zutenak ez dira mundu errealean bizi.

Eskuineko iruzkinlari askok konparazio gaitzesgarriak egin dituzte Saigon AEBek 1975ean Vietnameko gerraren amaieran ebakuatzearekin. Baina ahaztu egiten dute "Haize Maiz Operazioa" 7000 pertsona soilik ebakuatzea izan zela.

AEBetako sinesgarritasuna ez da inolaz ere kutsatu

16eko abuztuaren 2021an, Txinako Gobernuaren ingelesezko bozgorailua, Global Times editorialean, "AEBetako tropak Afganistandik ateratzeak ... kolpe handia eman dio AEBen sinesgarritasunari eta fidagarritasunari ... 2019an, AEBetako tropek Siriako iparraldetik bat-batean erretiratu ziren eta beren aliatuak, kurduak ... Nola utzi Washingtonek Kabulen erregimena bertan behera utzi zuen bereziki Asian harritu zituen batzuk, Taiwan uhartea barne ".

Eskuineko komentarioak, esaterako Bob Fu eta Arielle Del Turco (Interes Nazionalean), Greg Sheridan, Paul Kelly (The Australian), Harry Bulkeley, Laurie Muelder, William Urban eta Charlie Gruner (Galesburg Register-Mail-en) eta Paul Wolfowitz Australiakoa Radio Nazionala Txinako gobernuaren ildoa errepikatzeko irrikitan egon dira.

Baina Txinak eta Errusiak Biden AEBetako tropak etxera ekartzeko hartutako erabakiaren inguruan (Trumpek hasitako prozesua) edozein izanda ere, oso ondo dakite Japoniako, Hego Koreako, Taiwaneko eta NATOko kideen (eta beste herrialde demokratiko batzuen) segurtasuna. AEBentzat berebiziko kezka da eta EZ ditu bere tropak herrialde horietako edozeinetatik aterako.

Afganistango gerrarekin amaitzeak beharrezkoak diren baliabideak askatu ditu AEBak nazioartean indartzeko, bere defentsa indarrak modernizatzeko eta arma sistema berria garatzeko. Gobernu federalaren balantzea indartuko du, zorpetzeko beharra dagokionean murriztuko delako. Beste modu batera esanda: erabaki honekin bakarrik Bidenek nahikoa funts askatuko ditu bere 2 bilioi dolarreko azpiegitura programa burutu dezan zentimo bat hartu gabe. Gaitasun kognitiboak ahultzen ari diren gizonaren erabakia dela dirudi?

Itun horren arabera, Britainia Handiak eta AEBek Australiari lagunduko diote nuklearra duten itsaspekoak eraikitzen eta beharrezko teknologia transferentzia egiten. Horrek erakusten du zeinen larria den Bidenek Txinak bere erreklamazio ekintzaengatik erantzukizuna ematea. Indo-Pazifikoarekin konpromisoa hartzen duela erakusten du. AEBetako aliatuei beharrezko arma sistemak hornitzen laguntzeko prest dagoela erakusten du. Azkenean, Trumpek bezala, AEBetako aliatuek beren segurtasunaren zama handiagoa izatea nahi duela ere erakusten du.

Akordioa Australiaren ikuspuntutik aztertuta agerian uzten du Australian, traizionatua sentitu beharrean, oraindik AEBak bazkide estrategiko fidagarritzat jotzen dituela. Gainera, kontuan hartu behar da AUKUS ituna sinatzeak Australiarekin Frantziarekin zuen kontratua hautsi behar izan zuela eta horrek Frantziak Australiari diesel motorreko ohiko itsaspekoak eraikitzen laguntzea suposatu zuela.

Eskuin hegaleko komentarioek hobe lukete ez ahaztea AEBetako tropak Europan, Hego Korean eta Japonian daudela mugaz gaindiko erasoak saihesteko 24/7 etxeko matxinada baten aurka borrokatzeko, neurri handi batean AEBetako tropen presentziak bultzatuta.

Ezkerreko zenbait iruzurgilek kritikatu dute Biden, Afganistanen talibanen arauak neskei ikasten utziko ez dielako, hezitako emakumeei lan egiteko baimena emango dielako eta giza eskubideen beste urraketa asko gertatuko direlako. Jakin dudanaren arabera, iruzkinlari horietako inork ez du eskatu Saudi Arabia bezalako herrialdeei eraso egin behar dietenik edo AEBek Pakistan erasotzea, hango herritar musulmanek herrialdeko blasfemia legea erabiltzen baitute erlijio gutxieneko pertsona bat errukitzeko. .

Taiwani dagokionez, bertan behera utzi beharrean, AEBek Richard Nixon presidenteak Txinako Herri Errepublikarekin harreman diplomatikoak ezarri zituenean gertatu zen Taiwanen aitorpen diplomatikoa poliki-poliki desegiten ari dira.

Txinaren erronkari aurre egiteko, Trump presidenteak Taiwanen aitorpen diplomatikoa desegiteko politika hasi zuen. Osasun idazkaria bidali zuen Alex Azar Taiwanera.

Bidenek Trump doktrinarekin jarraitu du alde horretatik. Bi-khim Hsiao AEBetako Taiwaneko ordezkaria gonbidatu zuen bere kargu hartzera.

********

Vidya S. Sharma-k herrialdeko arriskuei eta teknologian oinarritutako joint ventures-i aholkatzen die bezeroei. Hainbat artikulu lagundu ditu egunkari entzutetsuetarako: Canberra Times, The Sydney Morning Herald, Aroa (Melbourne), Australian Finantza Azterketa, Ekonomi Times (India), Negozio Araua (India), EU Reporter (Brusela), Ekialdeko Asiako Foroa (Canberra), Negozio linea (Chennai, India), The Hindustan Times (India), The Financial Express (India), Eguneko deitzailearen (AEB. Honekin harremanetan jar daiteke: [posta elektroniko bidez babestua]

Jarraitu irakurtzen
iragarki
iragarki
iragarki

Modako